ข้าพเจ้ามีความคิดเห็นเช่นเดียวกับท่านเกี่ยวกับการยึดต่อสถาบัน
แต่ทว่าการยึดติดต่อการสอบเนติบัณฑิต มาเป็นเครื่องวัดผลสัมฤทธิ์ของความเป็นนักกฏหมายก็มีผลร้ายเช่นกัน
บัณฑิตกฏหมายไทยในปัจจุบันแม้ไม่มีความปรารถนาจะประกอบอาชีพเป็นผู้พิพากษา อัยการก็ถูกค่านิยมที่ผิดของตนและกลุ่มคนนิติศาสตร์บางกลุ่มที่ตีตราว่าการสอบเนผ่านเป็นเครื่องพิสูจน์คุณภาพ
ด้วยความเคารพข้อบสอบเนเป็นข้อสอบที่เน้นในการท่องจำตัวบทและคำพิพากษามากกว่าความเข้าใจการโต้แย้งคำพิพากษากระทำมิได้และหากใครหาญกระทำ ผู้นั้นย่อมได้รับคะแนนเป็นศูนย์ในข้อดังกล่าว การเรียนการสอบเนจึงอยู่บนพื้นฐานของความแม่นยำที่เกิดจาการท่องจำมากกว่าความสามารถในเชิงวิเคราะห์ว่าสิ่งใดถูกต้องหรือผิด
การที่ข้อสอบเนและข้อสอบสนามใหญ่ผู้พิพากษาเป็นเช่นว่าย่อมเป็นสิ่งที่ไม่ส่งเสริมความมี analytical thinking และยิ่งทำให้ข้อประหลาดของระบบกฎหมายไทยที่มีเครื่องอาภรณ์เป็นcivil law แต่มี common law เป็นเนื้อในยังคงอยู่และรุนแรงมากขึ้น
ด้วยค่านิยมดังกล่าวทำให้คณะกฎหมายหลายคณะกำลังสอนโดยมุ่งให้นักศึกษาของตนสอบผ่านเนเป็นหลักมากกว่าการพัฒนาให้มี legal Mind ที่แท้จริง ทำให้มีการถกเถียงกันอย่างกว้างขวางว่าวงการนิติศาสตร์ไทยกำลังหลงทางหรือไม่